dinsdag 22 september 2015

Even slikken en weer door

Wij hebben de definitieve uitslag van Lennart zijn uitgebreide psychologisch onderzoek gekregen deze week.
En ik ben af en toe zo verdrietig, en maak me zorgen over hoe het gaat komen allemaal. We gaan zo snel mogelijk een school waar wij fijne gevoelens bij hebben bekijken.
Het is daarbij belangrijk dat we bekijken of er een goede structuur is, en een goede begeleiding.
Hij is nu gediagnosticeerd met autisme en dan de zware vorm binnen het ASS gebied.
Daarbij is zijn IQ laag en grillig, maar dat is vanwege testbaarheid moeilijk echt vast te stellen.
Over twee jaar wordt dat opnieuw gedaan.
Uiteindelijk is het heel hard om al die problemen van onze jongste zo op een rij te zien staan. Waat heeft dat jongetje het moeilijk gehad en vooral op de eerste school. Ik ga nu ook zorgvuldig bekijken wat voor activiteiten jongste aan kan. Vrijdag ben ik jarig, zaterdag moet hij zwemmen en zondag hadden we eigenlijk een hele drukke familiedag, met een foto maken en dergelijke.
Ik denk dat ik de familiedag afzeg of het programma inkort. Zoveel mensen en al een gevuld weekendprogramma is teveel. Als je een overprikkeling kan voorkomen moeten we dat doen.

Richten op mijn huishouden dan maar, want dat is best dankbaar. Ik heb al heel veel opgeruimd en wil vanmiddag nog twee kastjes in de keuken doen.
Als de hele keuken klaar is zal ik foto's plaatsen. De voorraadkast is opgeruimd en keurig, de bovenverdieping is dat ook. Even een klein rondje door het huis en alles is weer netjes.
Het gevolg is wel dat de overkapping naast ons huis helemaal vol staat met de dingen die nog weggebracht worden voor het grofvuil. Dat laat ik even staan want ik wil er nog meer dingen opstapelen. Dan kan de rommel in een keer weg.

Mooi ik ga mijn rondje maken en de was in de machine gooien. De zon schijnt hier, en ik heb erg veel was die nu nog even buiten kan drogen. Fijne dag!




19 opmerkingen:

  1. Oh, schrikken zeg van die uitslag. Het zwart op wit zien is toch best confronterend denk ik. Moet hij nu ook naar het SBO? Hoop dat je je zinnen even kan verzetten. En hopelijk een rustige zondag!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hopelijk lukt het SBO wel inderdaad. Lief van je *smak*

      Verwijderen
  2. Meid, wat moeilijk. Kan je helaas alleen een virtuele knuffel sturen. Succes met het opnieuw vinden van een balans..
    Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is denk inderdaad confronterend. Veel sterke ermee en succes met het vinden van een goede weg hierin!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Aller eerst een hele dikke knuffel! En dan wil ik je op het hart drukken om je gevoel te volgen. Want je voelt waarschijnlijk haarfijn aan wat wel en niet fijn is voor je zoon. Sta elke dag even stil bij de dingen waar hij goed in is of heel erg van geniet en benoem die dan ook. Dat is een tip waar ik erg veel aan gehad heb en dagelijks toepas. veel liefs van een moeder ( met autistische zoon)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat is even slikken, een diagnose (je vermoedens?) zwart op wit bevestigd. Herken je achteraf misschien steeds mee 'rare' gedragingen, maar blijken ze precies te passen bij het mannetje dat het is?
    Ook ik weet uit ervaring hoe lastig het is een net even anders dan anders kind groot te mogen brengen. Het is lastig, misschien soms ook gewon echt zwaar, maar weet dat liefde een hoop goed maakt. Blijf vooral ook aan jezelf denken!
    Virtuele ondersteuning en warme groet vanuit het westen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja dat is dan wel even schrikken maar je had vast wel zoiets verwacht. Hopelijk is er goed onderwijs voor hem te vinden waar ze hem goed kunnen begeleiden. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh he, meid, wat baal ik toch dat Friesland niet om de hoek ligt, anders was ik naar je toe gekomen om je een hele dikke knuffel te geven. Echt hard he, nu je het zo zwart op wit voor je ziet. Maar het verandert niets aan jouw lieve mannetje wat je voor je ziet. En wat de toekomst brengt kun je ook moeilijk voorspellen. Het enige wat je kunt is goed voor hem zorgen (en dat doe je!) en er voor zorgen dat andere mensen dat ook (gaan) doen. En dat gebeurt!
    Een dikke virtuele knuffel dan maar!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dat is inderdaad schrikken. Je had zo graag iets anders gehoopt en verwacht voor je kind. Maar ik denk dat je nu heel goed voor hem zorgt door zo per keer te kijken welke prikkels hij wel en niet aankan. En als jullie een school vinden waar hij goed op zijn plek is, zal dat ook meer rust brengen, niet alleen voor jullie kind, maar ook voor jullie denk ik zo.
    Veel liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Gelukkig weet je nu wat er scheelt en kan je er naar aanpassen. Jammer dat sommige dingen dan echt niet meer gaan kunnen, maar je doet dit voor je zoon (en ook voor jezelf).
    Groetjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dat is inderdaad schrikken. Hopelijk vinden jullie een school die bij hem past. Heel veel sterkte in alle beslissingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Volg je gevoel, dan zit je eigenlijk altijd goed. En prikkels reduceren is altijd goed. Hou je taai.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ach, het mannetje! (en zijn mama en papa natuurlijk) . Dikke smak, Helena.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hè wat schrikken zeg. Maar hopelijk wel het begin van een nieuwe start waarbij jullie uiteindelijk allemaal kunnen opbloeien. Komt wol goed faam, sterkte x

    BeantwoordenVerwijderen
  14. doe wat bij hem past en jullie gelukkig maakt, liefs en knufjes marion

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ach memke, zoiets wil je liever nooit horen, hè.
    Sterkte meis in de zoektocht voor het allerbeste voor jullie ventje!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Het is niet niks om zo'n diagnose te krijgen. Ik hoop dat jullie een geschikte school vinden waar je zoontje zich kan ontplooien naar zijn mogelijkheden en waar hij zich goed in zijn vel voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Dat is ook niet niks zo'n diagnose. Maar wel fijn dat hij nu op een goede school komt en dat je weet hoe je het voor hem makkelijker kunt maken. Ik heb ook twee zonen met een diagnose ASS.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  18. moeilijk he! Ik leef met je mee! ik hoop dat je een manier vindt om er mee om te gaan. En ik hoop van harte dat er een goede school gevonden wordt voor hem. Daarmee krijg je vast een blijer jongetje terug.
    Ik heb zelf een gezin met 4 kinderen met een diagnose binnen het autistisch spectrum, allemaal heel anders van PDD NOS met ADHD tot klasiek autisme. ieder heeft een andere aanpak nodig en een andere begeleiding. twee wonen er nu begeleid en twee thuis. maar ook hier heb ik veel verdriet moeten verwerken en nog gaat het niet altijd zoals ik het zou willen.
    Ik hoop vab harte dat je de hulp gaat krijgen die jullie nodig hebben.
    Warme groet,

    Marie

    BeantwoordenVerwijderen