vrijdag 20 januari 2012

tegenslag

Het jaarrapport van ons bedrijf is opgemaakt. Schade 4900 euries betalen. En de accountant, en het laatste van de inkomstenbelasting 2011, de BTW...
In ieder geval moet het zuinig, heel zuinig. Want mijn zorgvuldig opgebouwde reserves drogen op.
Gelukkig heeft manlief veel werk, heel veel werk. En dat is maar een gelukkie.

Ik heb de jaaropgaven van de tijd dat we samen werkten erbij gepakt. We verdienden toen tienduizend euro (netto) meer dan nu. En we waren zes jaar jonger. We hadden een mooi salaris maar moesten ook veel afgeven voor kinderopvang. Ik zou nu niet meer terug willen. Maar man wil wel eens een gewone baan waarbij hij niet veel meer verdient, meer zekerheid en zes weken vakantie per jaar........Dat gaat echt niet over luxe maar over tijd.

Zorgvuldig weeg ik iedere cent die ik uitgeef af. Het scharrelvlees is echt duur.. kunnen we met minder?

Morgen bakken. Appeltaart van appels met een plekje lekker voor in het weekend.
En muffins voor school en cakejes voor bij de koffie. Maar nu maar stoppen.. intensief dagje.


Beginnen bij het begin.... maar weer... De financiele successen gaan absoluut niet in een rechte lijn omhoog ben ik bang..

4 opmerkingen:

  1. Oo, zó herkenbaar. Wij zijn er ook flink op achteruit gegaan... Alleen manlief door de recessie al € 2.500 netto per maand (maar nog steeds geen normale uren c.q. vakantie-/en vrijetijd). Tsja... dat vang je niet zomaar op c.q. van de één op de andere maand ben je niet gelijk afgericht om minder uit te geven. Maar we leren het wel... vandaar mijn snoekduik in alle papieren om alles op een rijtje te krijgen. Kasboekje ook weer gevonden, kijken of ik nog weet hoe ik dat vroeger deed toen manlief nog studeerde en ik de enige met een salaris was en de hypotheek moest ophoesten.

    Qua eigen bedrijf... tsja... creatief zijn... héél creatief en nieuwe wegen te zoeken, maar ik kom er wel... vast wel.

    En dat zullen jullie ook wel doen. Ik hoop dat onze mannen inderdaad op een gegeven moment normalere uren draaien en tijd krijgen... ooit...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Balen is dat! Zeker als je voor jezelf werkt. Ga je voor de vrijheid of sloven voor een baas die met een vast contact wel doorbetaalt bij ziekte en een pensioen verzorgt en nog zes verzekeringen afsluit voor bijv. loondoorbetaling van 100% bij ziekte.

    Soms is er niet eens een alternatief zie ik in mijn omgeving. Werkend in loondienst is er te weinig geld om de kosten te betalen, als ZZP'er is er weinig werk.

    Gelukkig hebben jullie genoeg werk. Heel fijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. We zijn er qua omzet alleen maar op vooruit gegaan, maar we hebben ook geen aftrekken (startersaftrek enzo) meer en in een hogere schaal gekomen qua belasting. Ik denk soms wel eens.. Hoe gaan we dat betalen, terwijl wij er echt helemaal niet op achteruit gegaan zijn...
    Het is een beetje lastig om er heel uitgebreid op in te gaan. Omdat ik een beetje zit met anonimiteit. Dat snap je.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat van die hogere schaal herken ik, héél frustrerend.

    Ook de onzekerheid van de economie zorgen voor stress, bij manlief bij zijn werk qua zekerheid door reorganisaties, niet dat hij daar last van heeft, maar wel zijn mensen... héél vervelend.

    En ik ga zo twijfelen van dit gedoe, wel of niet investeren, wel of niet uitbrengen... grrr krijg je wat van. Maar de start van dit jaar is niet eens zo slecht, ik mag niet mopperen eigenlijk...

    BeantwoordenVerwijderen