maandag 11 augustus 2014

Verandering

We zijn mensen hé we hebben van die onhebbelijkheden. Acht jaar geleden zegde ik mijn vaste baan op om een eenvoudiger leven samen met mijn man en kinderen te leiden.
Uiteindelijk kon ik concluderen dat het na 8 jaar weer aardig vol is gelopen.
Ik pak veel te snel de handdoek op, ga geen conflict uit de weg en zit in veel te veel werkgroepen en besturen.
En het jammere is ik haal er geen energie meer uit.
Dit weekend ook weer, ik zou een activiteit organiseren maar er bleken ook al anderen mee bezig te zijn. En die anderen die gingen dat doen, op een manier die degene voor wie de activiteit georganiseerd moest worden niet wilde. Maar voor die persoon moest het nog een verassing blijven..
Zucht, ik pakte natuurlijk meteen de handschoen op en gaf in rustige bewoordingen uit dat het toch echt op mijn manier zou moeten gaan omdat dát ook de wens van de persoon voor wie de activiteit zou worden georganiseerd zou zijn.
Nu ja, eigenlijk had ik er voor moeten kiezen om me terug te trekken, niet mee te bemoeien en het maar over me heen laten komen. Weer wat van geleerd niet meer doen dus.

Het kost energie en ik kan die energie voor mijn huis of mijn kinderen gebruiken. Ik moet maar eens van het idee af dat ik de wereld kan veranderen. Vooral ook omdat het de sfeer in ons huis kan bepalen en dat wil ik niet. Daarom heb ik een besluit genomen:
Aan de volgende dingen ga ik werken

Kiezen voor mijn gezin en mijzelf, in het coconnetje, niet de handschoen oppakken en eerst tot tien tellen.
Niet uitstellen meteen dingen afhandelen Zie ook hier

Concreet betekend dat dat ik mij wat afwachtender zal opstellen en meer mijn energie bij me zal houden, dat het mijn spontane open karakter wat te kort doet is jammer, maar ik kom nooit meer thuis van het boodschappen doen als ik alleen maar met bekenden of oude vrouwtjes met problemen sta te praten.

Verder stop ik met mijn bestuurlijke functie in april 2015 einde van mijn zittingstermijn.
De andere dingen stop ik wanneer dat mogelijk is of zet ik op een klein pitje. Eén werkgroepje kan
ik pas stoppen als het doel bereikt is.

En ik blog een keer per dag, en kijk s avonds op social media
(facebook) dus niet altijd.. én de mail check ik tijdens het schrijven van een blog en s avonds.

Ik maak per specifiek ding wat ik doe een lijstje wat ik nog moet doen en wanneer ik er afstand van kan doen.
Verder ga ik een of andere spreuk in mijn portomonee om me er aan te herinneren en in een zelfreflectie schriftje opschrijven wat ik goed deed of niet goed.



7 opmerkingen:

  1. Goed van je ! Ik ben ook zo'n tante , wil alles wel oplossen voor anderen maar schiet er zelf bij in , kost je mateloos veel energie . Hier hebben grandpa en ik ook net besloten ons weer meer op elkaar te richten.
    succes bloesempje :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Suc6
    Je hebt wel gelijk hoor, dat je vreselijk moet oppassen niet in de valstrik van het meermeermeer ( of het nu gaat om verdienen, uitgeven of regelen ) te stappen.
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed, dat je zo'n keuze maakt. Veel succes ermee, dit lijkt me een goede eerste stap zo!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De deur uit doen waar je ongelukkig van wordt zoiets staat er op mijn blog. Het kost altijd veel energie en wat schiet je er mee op. Mijn ervaring is dat veel mensen dat alleen doen om eer op te strijken om te laten zien wat zij allemaal voor de samenleving doen. Je hebt wel met mensen te maken he d.w.z er is niets veranderlijker dan een mens.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel herkenbaar. Ik heb ook een aantal jaren geleden alles opgezegd om vervolgens toch weer in diverse commissies te gaan zitten.
    Nu, met beeb 3 op komst, ga ik weer stoppen. Mijn schaarse vrije tijd, dus naast werk en gezin, breng ik liever met mijn vriendinnen door dan met vage kennissen in zo'n commissie.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Soms moet je jezelf gewoon weer even begrenzen en kiezen voor de dingen die je energie geven ipv kosten. Volgens mij heb jij al een hele goede 1e stap gezet!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel goed je eigen grenzen te herkennen, en sowieso denk ik wel eens dat het goed is eens een soort van sabbatsjaar in te bouwen om daarna opnieuw met frisse moet (andere) dingen weer op te pakken. :-)

    BeantwoordenVerwijderen