vrijdag 17 januari 2014

De tering naar de nering

De tering naar de nering zetten. Is een spreekwoord wat tegenwoordig voor veel mensen op gaat. Zowel voor gezinnen als ouderen of alleenstaanden. Via/via krijg ik wel eens een aantal vragen over financiën. Nou het is mijn hobby dus ik kan best wel wat tips geven. Maar ga niet lopen denken dat ik de wijsheid in pacht heb. Ik ben ook door schade en schande wijs geworden. Soms heb ik ook maanden dat ik van sommige potjes niet weet waar ze naar toe gegaan zijn. Of dat ik het overzicht kwijt raak.
Maar door het werken met budgetten, is het des te vervelender dat je te weinig hebt aan het einde van de maand, enkel en alleen door het loslaten van het overzicht.

Om een voorbeeld te noemen, ik wil de spaarbuffers weer ophogen. (zie hier ___>)
Daarom heb ik ervoor gekozen wat ruimte in ons boodschappenbudget te zoeken.
Ik heb ervoor gekozen om minder biologische producten te kopen maar wel uit de regio of scharrel.
Zo koop ik minder vlees, maar met het keurmerk beter leven of vlees van de scharrelslager en ik neem de groenten uit de regio. En fruit van de l.idl. Waar ook vele biologisch te vinden is.
Tot nu toe lukt dat allemaal nog best. Want er is volop boerenkool, savooiekool, winterpeen en andijvie. Maar ook prei en aardappelen. Voor bildstar betaal ik 1 euro per kilo, en voor een kropje andijvie 50 cent. Voor een kg prei 75 cent. Mijn buurman waarschuwt ook wanneer een product bijna weer op is, zodat ik meer kan kopen en in kan vriezen of blancheren.
Ik ga naar de supermarkt in het dorp om producten te zoeken met 50% sticker. Het is heel jammer maar de biologische champignons hebben vaak een sticker. Ik neem alle doosjes met een sticker mee en verwerk ze meteen. Door ze in stukjes te snijden en in te vriezen.
We kunnen weer heel wat jachtsaus maken.
De L.idl heeft ook fijne pasta en kaas. We gaan iedere week heen zodat ik de voorraad wat kan blijven aanvullen en alleen brood moet halen.

De tering naar de nering zetten dat moest ook J toen ze haar baan verloor en in de periode van ww een kindje kreeg. Het huis stond ook nog eens helemaal onder water. Ze vond weer een baan (tje) met minder verdiensten dan de WW maar ze had werk in ieder geval. In de zomer verloor ook haar man zijn baan. Hij werkte in de bouw. De inkomstendaling vond ze moeilijk op te vangen. De vaste lasten waren al fors, maar ook het sociale leven kost veel geld. Sporten en na- zitten, je kind de mooiste kleren aan, uitjes met vrienden naar dure bungalowparks. Interieurwisselingen na drie jaar.
Het was iets waar ze altijd moeiteloos aan had mee kunnen doen. Om flink te snijden in het boodschappenbudget en de vaste lasten op een rij te zetten had ze geen problemen mee. Maar ze wilde haar sociale leven voortzetten zoals het was. En ook tijdens de nazit van een sportieve activiteit kon ze het niet helpen mee te doen met de andere dames te etaleren hoe goed het hen ging. Ze hadden dan weliswaar een probleempje met werk, maar er was genoeg te doen. Dus geen zorg. Er werden de benodigde rondjes gehaald. En waar het eigenlijk om ging was dat ze dat eigenlijk helemaal niet kon betalen.
Moeite had ze ook met de kennissen die een nieuwe auto kochten of met anderen waarbij het leek dat ze het beter 'deden '
Ik vertelde haar dat ik een spaarzaam leven juist een statement vond in deze materialistische maatschappij. Bracht zij uit dat het bij mij ook wel algemeen geaccepteerd was. Een beetje excentriek stond ik te boek maar wel geliefd bij sommigen (you love her or hate her) Een hippie in disguise.
Maar weet je zei ik haar "Echt jezelf zijn en je kwetsbaar opstellen is lastig maar daar kunnen anderen zich ook weer aan optrekken. Zeggen dat het klote is maar dat jij je best doet en iedereen de volgende keer bij jullie thuis een afzakkertje mag komen drinken"

Consuminderen wat daar dan ook de noodzaak van is vraagt een andere mindset.

Is het voor jullie een herkenbaar fenomeen? Mensen die de schijn willen ophouden?

7 opmerkingen:

  1. Ja, in mijn ex schoonfamilie was de tegel hoe duurder hoe beter en hoe meer je het liet merken aan anderen.
    Zelf ben ik biet zo.

    Maar als kinderen op school iets kunnendoen wat geld kost (bv schoenendoos project rond Sinterklaas voor kinderen in Afrika, €5 per kind plus de kosten wat erin moet en mag) laat ik ze wel meedoen. Ondanks dat ik dat zonde vind van min. Geld. Mrt sport toernooien vind ik dat niet zinde maar er. Noodzakelijk school kosten post

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik verkeer op zich meestal wel in de situatie dat ik kan doen wat me zelf het beste past, dus gelukkig weinig last van peer pressure. Ik ben wel altijd wel blij als mensen zeggen dat ze iets liever goedkoper doen, want dat vind ik zelf ook vaak een fijnere optie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O ja die ken ik ook. Iemand zei eens wat hebben jullie een oude computer(was nog 1 met een groot scherm, zij zat in de schuldsanering ook nog, Maakt ons niet uit of het scherm groot is als mijn computer maar werkt daar gaat het toch om. Inmiddels is hij wel vervangen maar niet omdat zij het een lelijk ding vond. Het gras bij de buren..is
    Als je op de koopjes af gaat ben je volgens mij veel rijker en het geeft bovendien veel meer plezier aan het eind van de maand. Ga vooral door.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij worden duidelijk als de sloebers van de buurt aangezien omdat wij geen auto hebben ;)). Dat wij bijna ons huis hebben afbetaald dat weten de meesten niet. Ieder zo z'n keuze denk ik dan, we zullen wel zien wat de beste keuze blijkt te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. mn vader heeft zelf een beetje gat in zn hand, geeft dus soms meer uit dan hij heeft.. ;) van hem heb ik juist geleerd dat ik dat niet wil en zuinig wil doen. hij vind dat wel goed juist denk ik ;) mn schoonouders hebben t wel breed, beide een goede baan, maar man en zn zusje zijn niet verwend als in verziekt. hebben t wel altijd goed gehad. schoonmoeder is net als ik van liever lekker veel kleding voor de kids van de goedkope winkels (en zelf koop ik ook gewoon 2e hands voor de kids en mezelf) dure kleding gaat bij kids net zo snel kapot of komen verf of lijmvlekken in, dus liever ietsje meer en gewoon goedkoop zodat het niet erg is als er iets stuk gaat of vies wordt. ze zijn niet van de schone schijn gelukkig :) verwachten ook niets terug als ze voor ons iets betalen of doen. van anderen weet ik niet wat hun inkomen is, en dus of ze leven naar wat er binnenkomt of beter voordoen etc.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi geschreven. Het is een groot verschil ook of je op zich genoeg hebt maar vrijwillig ervoor kiest om met minder te doen, of dat je je levensstijl wil handhaven maar daar door omstandigheden het geld niet meer voor hebt.

    Onze kinderen lopen ook niet in merkkleding, er staat een auto van 15 jaar oud voor de deur, ik fiets altijd, ben bewust werkloos en ben blij met spullen die ik van anderen krijg. Pasgeleden vroeg iemand van het durrep: zeg, jij hebt toch een blog? En hoe doe jij dat nu, nu je met minder geld moet rondkomen?

    En dan zie ik veel van die hippe tweeverdieners in hun dure nieuwe (lease)wagens en dan ben ik zo blij dat het me serieus niet boeit wat de buitenwereld denkt. Want ondanks onze sloeberige buitenkant (lol) hebben we wel al een heel mooi stuk hypotheek afgelost en kunnen we van weinig rondkomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Interessante vraag! Ik geloof het niet. Of ik weet niet dat het schijn is. Dat kan natuurlijk ook.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen