zondag 30 augustus 2015

Waarom ik even pauze nam

Ik ben al zo vaak begonnen met erover te schrijven, met humor, met enig cynisme.
Ook wel serieuze stukjes maar ze staan nog allemaal in concept.
Nu ga ik het maar gewoon opschrijven en wel op advies van mijn allerliefste.
Na zes jaar van anders kijken naar onze jongste, hem uitlezen en het ritme op hem aanpassen zijn we voor de bijl gegaan we hebben hem laten onderzoeken.
Een heel gelukkig leven hebben we met elkaar maar toch het verdriet dat het zo verschrikkelijk mislukte op de eerste school. Op de nieuwe basisschool is er veel beter contact en wordt er helderder gecommuniceerd met ons als ouders. Toch bleek de liefste, moeite te hebben om dingen te leren, om dingen te automatiseren.
Jongste ondanks dat er 2,5 jaar "gewoon" onderwijs aan hem werd gegeven is niet ongelukkig. Hij heeft enorm veel levenslust en is een positief kind.

Na 2,5 jaar hebben wij hem dus laten onderzoeken. Heel erg goed en heel erg uitvoerig. Uiteindelijk is duidelijk geworden dat jongste, autistisch is met een lager IQ, dat wil zeggen dat een gewone kleuterklas veel te moeilijk voor hem is en vooral ook veel te snel gaat.
Onze lieve dappere en stoere man gaat straks naar een andere school als het allemaal geregeld is.
Ik ga hier niet teveel op zijn beperkingen of mogelijkheden in. Maar zorgelijk is het wel, want wanneer zal hij wát kunnen? Het is voor ons onbekend terrein. We hoeven alleen maar naar hem te blijven kijken en vooral te blijven voelen. En in eenvoud en structuur te blijven leven.





15 opmerkingen:

  1. Ach jee. Heel veel sterkte. Een neefje van mij heeft autisme. Dat heeft veel verdriet en angst opgeleverd bij zijn ouders en andere naasten, en ook heel veel emoties en geworstel bij hemzelf, maar hij is nu 14 en hij doet het bést goed. Ook dankzij alle extra begeleiding die hem beter leert om te gaan met zijn beperkingen. Ik hoop voor jullie ook op een redelijk goede uitkomst. Hij heeft jullie alvast, dat is al heel wat. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lees levenslust en positief. Dat betekent dus dat jullie als ouder, het echt wel goed aanpakken. Wat hij wanneer gaat kunnen, dat is alleen de tijd die het zal laten zien.
    Het is moeilijk, maar jullie doen het vast heel goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oudste heeft ook lager IQ en pdd-nos. Soms nog altijd zorgenkind metvingewikkelde handleiding maar volgt inmiddels via een werkend leren in bedrijf een MBO-opleiding en gaat boven verwachting. Had ik 10 jaar geleden niet durven denken. Belangrijk blijft structuur, rust en regelmaat en voor uitleg werkt de geef me de 5 heel goed en is ook goed toe te passen voor mensen die weinig van autisme weten en zo toch instructies kunnen geven. Hebben ook lang pictogrammen gebruikt voor de dagtructuur.

    Leren omgaan met zijn beperkingen en hem uiteindelijk begeleiden hiermee om te gaan, maar vooral denken in mogelijkheden. Soms zul je totaal gefrustreerd zijn maar soms sta je ook weer zo versteld van wat wel lukt! Sterkte maar vooral succes met het vinden van jullie weg hierin!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik lees in dit schrijven betrokkenheid en warmte voor jullie kind, heel mooi. Het zal echter niet eenvoudig zijn en ik wens je heel veel sterkte met alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Veel sterkte, wel heel fijn (denk ik) dat jullie dit ontdekt hebben, zodat er ook iets geboden kan worden dat bij hem past en die positiviteit en levenslust er ook gewoon in blijft zitten!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik kom even een knuffel brengen.
    Mijn man heeft Asperger, en door zijn dan weer hoge IQ is dat aan de ene kant heel anders. Aan de andere kant zie ik ook regelmatig hoe hij worstelt met voor mij 'normale' prikkels en sociale situaties.
    Ondanks dat dingen voor je zoon net meer moeite kunnen kosten, zal hij ook - juist ook door zijn autisme - een prachtig, geweldig kind zijn. Ja, het is ongetwijfeld moeilijk, maar ik hoop dat jullie ook kunnen blijven genieten van zijn volgens mij soms verfrissende kijk op onze wereld ;-) En niet alleen jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Herkenbaar! Weet dat jullie niet de enige zijn. Het is lastig, moeilijk, zwaar, zoals je het zelf noemen wilt, maar met (liefdevol) begrip komt er een hoop goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Schat, hier heb je een hart, <3. Voor onder je riem.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Onbekend terrein is altijd moeilijk. Maar toch...tot nog toe hebben jullie het ook goed aangevoeld ( in liefde en warmte) en zijn jullie ermee aan de slag gegaan. En langzaamaan komen jullie steeds dichterbij wat jullie lieverd nodig heeft, wat schoolomgeving betreft. Hij is vast net zo'n doorzetter als zijn ouders....!
    Sterkte en succes, liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik wens je veel sterkte, maar met jullie positieve instelling gaat het vast een eind in de goede richting komen. Veel liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat is best een heel gedoe inderdaad. Ik heb hetzelfde meegemaakt met mijn twee oudste zonen. Hopelijk gaat het straks op de nieuwe school heel goed.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Te weten wat de oorzaak is achter sommige gedragingen, kan geven dat je nog beter de juiste hulp aan hem kan bieden. Het is niet raar als dit alles een plekje moet gaan krijgen. Als gezin met allemaal ass weet ik dat er naast de moeilijke kanten, ook mooie en juist hele sterke kanten liggen.
    Ik denk vast dat jullie een heel eind komen, en al gekomen zijn, juist doordat hij zo zichzelf mocht/mag zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Bedankt voor alle lieve reacties. We zijn toch wel blij dat we het weten, al zullen we daar gedoseerd over praten. Een stigma heb je zomaar (met of zonder diagnose trouwens ;-)) Het gaat echt heel goed hoor. Alleen we zijn en blijven zijn buffer tussen hem en de boze wereld ;-) Bovenstaand plaatjes van het rijtje is exact wat de jongste altijd doet. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik kan me voorstellen dat dit heel heftig is om mee te maken. En wat zullen jullie zoekende zijn geweest. Ik hoop dat er nu meer rust gaat komen nu jullie weet wat de situatie is en hoe jullie hem kunnen helpen.

    BeantwoordenVerwijderen