maandag 9 mei 2016

te veel......

Waar blijf je nou? Hier ben ik weer, nadat ik een enorme griep heb gehad kreeg ik eindelijk tijdens de griep angstaanvallen die mijn bloeddruk deden stijgen. Gelukkig herkende ik uiteindelijk de overspannenheid en heb pas op de plaats genomen. Dat was niet makkelijk met alle kinderen thuis, en ik ben zo vaak keihard tegen een grens aangelopen. De overspannenheid kwam voornamelijk ook tot uiting in lichamelijke klachten. Hoofdpijn, pijn op de borst hartkloppingen, nu alleen nog een enorme pijnlijke nek en schouders. Dat alles op was bleek wel weer toen ik afgelopen vrijdag wéér keelpijn had. We hebben ook wel het een en ander meegemaakt vorig jaar en alleen opruimen bleek dus niet genoeg om zoiets te verwerken.
De angstaanvallen zijn over, ook omdat ik toch heb getracht om enigszins de prikkels wel op te zoeken en niet te vermijden. Ik mediteer iedere dag, wandel en fiets heel erg veel. En ben inmiddels zomaar tien kilo kwijt. Van het weekend gaan we een weekendje weg met het hele gezin, naar een huisje. Onze oudste gaat ook mee, die niet meer met ons op vakantie gaat. Ik doe rustig an. En kijk naar de dingen die ik moet gaan veranderen. Daar schrijf ik later meer over.
Voor nu was het helend om gisteren in een ijskoud meer te zwemmen in mijn ondergoed, wat voel je dan dat je springlevend bent! Een mens met een sterk lijf met een hart erin.
Het was een openbaring.

Vandaag ben ik rustig aan begonnen de rotzooi op te ruimen. Onze middelste was ook nog thuis met keelpijn maar lag rustig op de bank. Ik heb alle was gewassen en gedroogd aan de drooglijn en alweer bijna alles weg gevouwen. Ik heb gezogen en schoongemaakt, en ik had er echt zin in ook.
S middags gelegen en gemediteerd. Het eten staat nu op, penen van de tuin alhier winterpenen en karbonades. Maar niet voor mij (het vlees dan), ik eet al een maand geen vlees meer en drink al een tijd geen koffie meer tegen de hartkloppingen die nu dus ook weg zijn
Het is te hopen dat mijn andere lichamelijke klachten ook al sneeuw voor de zon verdwijnen.

Ben jij weleens overspannen geweest? En had je ook lichamelijke klachten?

8 opmerkingen:

  1. Helaas wel, ik ervaar ook hartkloppingen, hyperventilatie, migraine, opvliegendheid, spierspanning, verminderde weerstand. Maar gelukkig weet ik inmiddels wat mij helpt. Ik ga regelmatig een uurtje weg, even zonder gezin mijn hoofd leeg maken. Dat helpt meestal. Zo niet, dan maar wat vaker, en ook uitgebreid in bad.
    Maar ook mijn man en oudste hebben last van te veel prikkels. We overwegen serieus om de stad te verlaten en op een dorpje te gaan wonen om de drukte en vreselijke mentaliteit van de stad te vermijden.
    Zet m op! Er is iets fijns naar je onderweg:-*

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee eigenlijk nooit gelukkig. Als het al eens moeilijk was kon mijn man het altijd opvangen en me oppeppen. Want ups en downs zijn er altijd wel.
    Heel veel sterkte en een weekend samen. Probeer er van te genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. He meisje toch! Je hebt ook een bewogen jaar achter de rug, logisch wel dat dat zich eens in uit. En dat komt nooit zoals je dat bedenkt. Goed van je dat je jezelf geeft wat je nodig hebt, daar hebben de meesten een therapeut voor nodig om dat voor ze te bepalen. Dat zegt genoeg over hoe veel kracht je hebt. Alles komt op z'n plek. Geniet van jullie weekendje weg, dat hebben jullie dubbel en dwars verdiend!
    Liefs, Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een aantal jaren geleden ben ik goed overspannen geweest. Ik kon niet, niets meer. Lezen ging niet meer, ik wist mijn pincode niet meer, zat gek naar de telefoon te staren omdat ik niet meer wist hoe ik ook alweer moest bellen...Ik lag maar wat op de bank sliep en deed niets. vreselijk, niets voor mij. De remedie was rust, rust rust....
    En toen het weer wat beter ging, ben ik gaan werken voor de afleiding .en daarna als ik voelde dat het minder ging, lekker buiten werken in de tuin en hubbie de boel hier later regelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. te snel geweest...\ik wilde je nog even sterkte wensen en ik hoop dat je naar je lichaam luistert en op tijd rust pakt. Groetjes, Marie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Veel sterkte gewenst. In mijn tienerjaren was ik overspannen en/ of had een burn-out. Ik kon niet veel meer, was angstig en kreeg overal uitslag.
    De laatste jaren waren tropenjaren, stond ik onder zware druk, maar overspannen niet geweest. Kon ook niet, want mijn kinderen hadden me nodig. Wel gek vind ik het zelf dat ik toen niet overspannen raakte,,misschien omdat ik het herkende,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gedeelte herkenning. Gelukkig leef ik nu op een plek waar het dagelijkse leven net een stap langzamer gaat en er een meer dichtbij is ;-)
    Ik hoop dat je je weg kunt vinden. Je leefwijze veranderen is moeilijk, zeker als er nog mensen afhankelijk van je zijn. Heel veel succes. Helena

    BeantwoordenVerwijderen