dinsdag 21 oktober 2014

Hoe nu verder...

Ken je dat je opent blogger, en dan bekijk je de leeslijst. Vervolgens lees je een paar eerste zinnen van een blog, en je klikt verder. Ik lees meestal alles wel wat ik volg.
Vanmiddag bekeek ik blogger even en kwam op haar blog, ze is er een tijdje niet geweest maar ik ben blij dat ze er weer is.
In de eerste zinnen las ik dat als je bezuinigt op een bepaald punt komt, dat het een gewoonte wordt. En dat je overal waar je op kan bezuinigen al gedaan hebt.
Die zin trof me zo, omdat ik er waarschijnlijk al lang mee bezig ben en niet echt tevreden ben metmijzelf.
Ja iedereen die mijn huishoudboekje leest ziet dat ik het op orde heb, ik spaar wat, ik kom uit of niet met mijn budget. Bezuinigen is een "way of live"geworden.
Ik stap ieder jaar over van energieleverancier, bespaar geld met de zorgverzekering, heb eigenhandig een woekerpolis afgekocht (eeh 2) ik kan een passende begroting maken. We kunnen van een heel modaal inkomen rondkomen (zonder toeslagen) en ik kan voor een euro bij wijze van spreken een maaltijd klaar maken. Bovendien geef ik niets om materiaal, op mijn keukenmachine ná dan.
Nee, waar het bij mij aan schort is de lange termijn visie..

Ik leg het uit (met een voorbeeld), ik heb afgelopen jaren veel opgeruimd en ons huis is een beetje zoals in de kea gids, weinig spullen maar wel een tijdschrift op de hoek van de bank schoenen die ergens verkeerd zijn uitgedaan. Dat je s ochtends het gevoel hebt dat er een bom is ontploft maar dat je na 5 minuutjes spullen wegleggen een kamer bekijkt die netjes is. Dit is wel een lastige ik geef het toe.. Maar als vergelijkingsmateriaal heb ik andere huizen gezien.. En hier klik ja als je wilt zien hoe mijn kamer er zo'n beetje uitziet.. Dat is wel ná die vijf minuten.  Anyway ik was en ben een chaoot maar ik heb toch stapje voor stapje ons huis leefbaar zien te krijgen.
Toen ik nog veel werkte wilde ik wel dat het prioriteit had maar ik was hondsmoe, hoe moest ik dat netjes houden er nog bij doen?
Uiteindelijk ben ik door mijn huishoudschema redelijk constant, alhoewel ik natuurlijk soms ook alles zat ben, en het weer even een chaos wordt, maar minder lang en minder heftig dan eerder.
Wat ik hier mee wil zeggen (sorry ik heb soms even een aanloopje nodig :-))
Dat op bezuinigingsgebied het best aardig is. Maar dat het nog wel veel beter kan. Nog meer proberen te besparen op boodschappen bijvoorbeeld. Ik zou graag nog sneller een grotere buffer willen hebben. Ook op zakelijk gebied, dat loopt bij ons natuurlijk een beetje door elkaar.
Van haar leerde ik hoe dat gaat met doelen. Ik denk dat het zou kunnen werken, maar hoe stel je je doelen op zodat ze ook enigszins haalbaar zijn? Al met al ik zou constanter willen presteren. Ik ben best een aardige voetballer, maar ben niet constant in vorm (zoiets)
Heeft iemand suggesties, om die vorm wat meer vast te houden?

8 opmerkingen:

  1. Soms helpt het om met anderen te discuseren en krijg je soms zomaar een onverwachte tip. Je bent al zo goed bezig en dan wordt het steeds moeilijker om nog meer hier en daar af te peuteren. Ach overal is het wel eens wat rommelig met kinderen in huis helemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja joh. Na een tijdje is het niet meer zo spannend he? Dat heb ik nu ook. Maar nog wel de neiging om grotere aankopen te moeten verantwoorden, want ik ben natuurlijk zo'n miepkniep als jij. Maar inderdaad, na een tijdje heb je goedkope goede verzekeringen, een goedkoper energiecontract, ben je kind aan huis bij de kringloop, heb je een doorgeefnetwerkje, energiezuinige lampen, een doorgaans kloppend budget, een neus voor uitverkoopjes en een scala aan kliekjesrecepten in je hoofd.... maar dat maakt je dagelijkse geneuzel niet minder saai. Vind ik. Want ik (niet als graadmeter hoor, maar gewoon als mijzelf) vind het altijd leuk om te lezen dat je na een vakantie het huis weer doorgaat als een tornado, of lekker goedkoop hebt geboodschapt, of binnen je begroting bent gebleven. Enzovoort. Dus.

    Mijn periode van knieperigheid worden ook nog afgewisseld met perioden van wat grotere uitgeverigheid. Of zijn we gewoon niet meer gewend om geld uit te geven? Dat als je de nodige kleding voor je kinderen koopt, je al het gevoel hebt dat je vreselijk groot hebt lopen spenderen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kijk lieve Val, hier heb ik nou wat aan je krijgt een virtuele dikke knuffel en reken maar op ons in de schoolvakantie. Steeds meer heb ik het gevoel dat we eens even irl elkaar moeten leren kennen.

      Verwijderen
  3. Wat leuk dat je mij noemt, ik voel me vereerd (bloos, bloos). Volgens mij hebben veel al wat langere bloggers hetzelfde gevoel en wordt er daarom minder vaak geblogd of even gepauzeerd. Maar doelen werken goed, succes ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank Sjouke, zoals ik zei blij dat je terug bent!

      Verwijderen
  4. Vanmorgen tikte ik al een reactie bij je maar poef....weg!
    Ja, wij weer he, een blogje met dezelfde strekking, haha. Ik kom volgend jaar gewoon een keer met de trein naar Friesland. Spreken we ergens af.....lijkt me super! Maar eh.....bij mij is het ook wel een beetje van: wil ik nog wel een stapje verder? Gisteren Antikall gekocht, omdat ik die vieze azijnlucht om schoon te maken zo zat ben in de badkamer, en azijn tast het metaal aan van de cabine. Ik was het ineens zat! Doe ik zoveel moeite met het milieu ontzien, kost het me mijn badkamer straks. Ook vandaag gruwelijk geshopt met dochterlief. Gelukkig niet de Primark, al was dat stukken goedkoper geweest, maar echt zuunig was het niet. Volgens mij ben ik gewoon even tegendraads, hahaha. Maar ik vind juist altijd dat je het zo goed goed, met een beperkt inkomen. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben. Daarbij voel ik me gewoon een verwend nest. Gek he, dat je altijd snel denkt dat een ander het veel beter doet dan jij. Maar ik geloof echt niet dat dat zo is. Jij bent gewoon wat chaotischer, wat ik juist zo leuk vind. Als bij mij bepaalde dingen niet op z'n plek liggen, raak ik helemaal in de stress. Zou best wel eens wat makkelijker willen zijn. Dus gewoon "jij" blijven hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Eu misschien ligt het aan mij, maar ik vind dat je huis eruit ziet om door een ringetje te halen. Wat is er trouwens mis met een beetje chaotiessss? zolang het prettig leefbaar is voor de bewoners is het toch goed? Met kinderen krijg je het toch nooit helemaal zoals je het wilt. Het moet natuurlijk niet te gek worden. Zoals ik al zei, prettig leefbaar voor alle bewoners. Hetzelfde is het met geld in mijn ogen. Je hebt een budget en daar moet je het mee doen. Het budget is natuurlijk niet alleen aan jou. ook je kinderen en man hebben wensen. Zeker oudere kinderen kunnen een flink gat slaan in een budget. Samen , vanaf een bepaalde leeftijd, overleggen waar het geld heen gaat vind ik heel belangrijk (en nee kinderen hoeven niet alles van de financiën van hun ouders te weten). Misschien een beetje warrig maar als voorbeeld. De oudste twee willen heel graag een tunnelkas (net als hun moeder). Die hebben we nu bijna bij elkaar gespaard door meer te fietsen, eieren te verkopen en elke meevaller in het tunnelkas potje te doen. wij samen als gezin. Duurt even maar is nog leuk ook. Samen voor iets gaan stimuleert ook enorm. Je kunt je doel (zuinig aan doen, sparen maar ook het huishouden) in een vorm gieten zodat de hele familie het draagt. Bij ons staat ook hoog in het vaandel, meer zelf doen, minder kopen, minder geld nodig, meer tijd voor en met elkaar. Weet niet of dat gaat werken met puberende kinderen hoor. Ga het binnenkort beleven.
    Ikzelf lees hier graag en vind het super hoe je het doet met je budget enz. kan ik nog wat van leren.

    BeantwoordenVerwijderen